Een van de meest gestelde vragen voor de vakantie, en er is geen antwoord dat voor elke hond klopt. Het hangt af van je hond, van het pension, en van hoe je het voorbereidt.
Nee, een hondenpension is niet per definitie zielig. Veel honden komen er ontspannen doorheen, zeker sociale honden die aan wisselende omgevingen gewend zijn. Maar voor een onzekere hond, een pup, een oudere hond of een hond met scheidingsangst is een pension wel zwaar: onbekende geuren, onbekende honden en een ander dagritme tegelijk. De vraag is dus niet of een pension zielig is, maar of het bij jouw hond past.
Een pension past meestal goed bij een hond die sociaal is met andere honden, makkelijk went aan nieuwe plekken, en al eerder ergens anders heeft gelogeerd zonder van slag te raken. Ook een korte periode helpt: een lang weekend is voor de meeste honden iets heel anders dan drie weken.
Er zijn honden voor wie een pension echt veel vraagt. Bij scheidingsangst valt de belangrijkste zekerheid weg precies op het moment dat er ook nog eens alles anders is. Pups zitten midden in hun socialisatie en hebben rust en voorspelbaarheid nodig. Oudere honden en honden met een medische aandoening raken sneller uit hun ritme, en een pension kan zelden hetzelfde schema aanhouden als jij thuis.
Twijfel je, overleg dan met je dierenarts of een gedragsdeskundige die je hond kent. Zij zien dingen die op een korte kennismaking niet opvallen.
Een hond die het zwaar heeft gehad is vaak de eerste dagen erna anders: slecht eten, veel slapen, aanhankelijker dan normaal, of juist afstandelijk. Ook onzindelijkheid, hijgen zonder inspanning of blaffen bij vertrek kunnen erop wijzen. Eén dag bijkomen is normaal; houdt het langer aan, neem dan contact op met je dierenarts.
De reden dat een pension zwaar kan zijn is bijna altijd dezelfde: alles is tegelijk nieuw. Dat verdwijnt zodra je hond bij iemand blijft die hij al kent. Dan is er nog steeds een andere plek, maar wel een bekende persoon, een bekende route en een bekend ritme.
Dat is waar Co Pet Parent voor gemaakt is. Je vindt een hondenliefhebber uit je eigen buurt, jullie spreken eerst een paar keer af terwijl jij er gewoon bent, en pas als het klikt gaat je hond er logeren. Je betaalt geen tarief per nacht; je betaalt een lidmaatschap en spreekt de rest samen af.
Honden ervaren een pension vooral als stress, niet als verdriet in menselijke zin. Die stress uit zich in gedrag: minder eten, onrustig slapen, terugtrekken. Bij een hond die gewend is aan wisselende plekken zakt dat meestal binnen een dag; bij een onzekere hond kan het de hele periode aanhouden.
Daar is geen harde grens voor, maar hoe langer het duurt hoe meer het van een hond vraagt. Voor de meeste honden is een week goed te doen als het pension bij ze past. Bij twee weken of langer wegen de gewenning en het gemis zwaarder, en is een bekende persoon vaak de rustigere keuze.
De gangbare alternatieven zijn opvang bij iemand thuis, een oppas die bij jou thuis blijft, en een vaste hondenliefhebber uit je eigen buurt die je hond al kent. Dat laatste kost geen tarief per nacht en levert je hond een bekende persoon op in plaats van een nieuwe omgeving.
Een hondenpension rekent in Nederland gemiddeld €25 tot €40 per nacht. Twee weken vakantie komt daarmee op €420 of meer. Een volledig overzicht van wat de verschillende vormen van hondenzorg kosten staat op de kostenpagina.
Zoek je iemand uit je eigen buurt die je hond leert kennen?
Aanmelden →